آدميزاده مطيع احتياج هاي خودش است

تاكجا با اين احتياج ها همراهيم؟به كجا مي بردمان !.تنها نقطه كوري كه دست شيطان باز است وهم دست طلب ما  ////     به چشم گرداندني يكي طعمه ديگري ميشود

براستي طلب ونياز چيست ؟از كمترين تا برترين، از آب تا سراب ،از اشك تاخنده،نياز  ، توانايي ،محبت،گريه ، خواب  سعادت   همنفس ، همسخن ، همدم،حتي طلب وجود كسي غير خودت..عشق..علم ،عقل.. عقل ..پس چرا هر چه عقل ميگه دل تمكين نمي كنه؟؟؟/

امروز صدااي پاي يادت در خرابه دلم غوغا كرد  باز روياي تو آمد وآتش به همه عقلها زد !!!واي به آن روزيكه آنچه در خيال ميپرواني جز رويايي نباشد وتو آنقدر عاقل باشي وبداني فرق سراب را اما در عطش بسوزي نه اميد وصل نه پاي رفتن...در جنگ، جنگ دل وعقلت يك عمر اسيري ،تو بازيچه ي اين دنيايي ولي افسوس كه آخر بازي مي فهمي . مثل لبخند تلخ يااشك حسرته دم آخر يه آدم در حال احتضار..

تا كجا مي كشانيم آخر  

بي كران با دشت

                        بي حصار با عشق

                                                غوطه ور در راز يك لبخند

گذشته ام از سايه ها

گذشته ام از همه بادها

نسوجم چنين رشته رشته

                          كنون بر آستانه ام

 فردا بر درگاهي مه آلوده ام

 ودريچه اي

                               يكتا نقاب گمشده به فردا

     وهنوز از من تا بال 

                              راهها در پيش

بر دردهاي گذشته سوگواري كردن درد تازه اي به خود كشيدن است، آنچه را كه روزگار از دستت برد به شكيبايي هيچش تواني شمرد.....چه اگرعمر را به غم بيهوده بكاهيد زياني بر زيان خود بيافزاييد

آنكه باري بر دل ندارد بار نصيحت تواند كشيد ودلجويي رايگانش را شنيد  اما آنكه تاب وتوان درد را از صبر بيچاره مي جويد كي تواند هم درد وهم بار نصيحت كشد   ...باري اينهم رنج است هرگز نشنيده ام كه دل شكسته اي را از راه گوش درمان كنند          ويليام شكسپير  (اتللو)