اي ستاره تا تورو ديدم                 

                                    از ترس يك عشق برخود لرزيدم  

  درد اين دل با تو گفتم

                                        برق اين عشق در تو ديدم

 پر شراره ، دل تا تو بودي

                                     وقتي عشق را از من ربودي   

 يه حس پرواز باتو باقي

                                     توي اين سينه دل شده ياغي

  از رخوت وسياهي به مرز تو رسيدم

   يه خط روشن عشق رو آسمون كشيدم

  بيا وهميشگي باش ، اميد زندگي باش

  اي قاصد بهاري، طلوع زندگي باش

 حس حضورتم هميشه ، همين جاست 

 بدون /اي ستاره دنيا جاي عاشقاست

سلام.

  امروز فهميدم هنوز حسودم

بعد ازچند سال مبارزه  بدجايي مشت شيطون گرفتم،   سخت بود اما پذيرفتم تلخ بود اما بود مثل همه حقايق،

چند ساله در حال مبارزه با اين نفس مكاره ام  اما انگار من شدم سيبل  واو تير پرتابي چاره اي نيست پا بپا ميريم .   بين همه نعمتهاي فراوان كه خدا داده نعمت قدرت تفكر برايم لذتبخش بود   گفتم نعمت آره جمال داده  اما براي يوسف چه داشت كه دبراي ما داشته باشه ،  كمال داد به سر جنباندني مغرور شديم، علم داد جسور شديم ،حيا داد با ادب مظلوم شديم ، عشق داد صبور شديم، ...ميبيني   عقل داد بي دين شديم ،دين داد بي عقل شديم؟ خلاصه قدرت تفكر داد غنچ درد شدم

 چقدر دل زيبا پسندم را دهنه بزنم،چقدر سوفي مسلكانه  گام بر مي دارم تا چه را پنهان كنيم   چهره زندگي را زندگي كه يكروز تراژدي يه روز كمدي يه روز بالهاي تمنا را باز كرده  روي بام هستي نشسته،يه روز  در رخوت مستي فرو رفته ويك روزدژم ازبي رحمي روزگار  ويه روز از نفس افتاده ..  من زندگي را

   ديدم

درويش مكن ناله زشمشير احبان                                     

                                                   كاين طايفه از كشته ستانند غرامت

حاشا كه من از جور وجفاي تو بنالم

                                               بيداد لطيفان همه لطف است وكرامت