تبليغاتX
یادداشت های روزانه
در آینه پندار
 

 

صدایی میپیچد در جانم و بر نمیتابد

رد پایی هست و من لنگ لنگان میدوم

 معبد و مسجد پر از نجوا

دعا هست و اخلاص نیست

دنیایی هست و پایان نیست

 این کوله بار  را نفس برداشتن نیست

                         خسته ام از اینهم سوال

 پاور چین پاورچین از بندها رها

می آید روزی این ندا

       هرچند بسته ام درها به روی خویش

 در این خلوت چیزی جز دلتنگی نیست

                           میپیچد در گوشم لالایی مادرم

                 ..  باید از این خواب آرام گذشت ..

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم شهریور 1386ساعت 1:25  توسط فریده  |